ιατρικό λάθος ευθύνη

Τεράστια αποζημίωση που ξεπερνά τις 900.000 ευρώ (και με προοπτική πολλαπλασιασμού της στο πέρασμα του χρόνου) επιδίκασε η ελληνική Δικαιοσύνη σε βάρος ιδιωτικής κλινικής και ιατρού για τα αλλεπάλληλα ιατρικά σφάλματα που έθεσαν σε κίνδυνο τη ζωή ενός νέου ανθρώπου.

Ο 23χρονος, με σκοπό την αντιμετώπιση προβλημάτων παχυσαρκίας, υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση όπου τα ιατρικά λάθη και οι παραλείψεις όχι μόνο κατά την εγχείρηση αλλά και κατά την μετεγχειρητική παρακολούθηση του προκάλεσαν αναπηρία άνω του 80% εφ' όρου ζωής.

Το μέγεθος της αποζημίωσης που καταβλήθηκε, κρίθηκε σύμφωνα με τα νοσήλια, τις δαπάνες σε ιατροφαρμακευτικά υλικά και την αγορά κάθε αναγκαίου εξοπλισμού (όπως π.χ. αναπηρικό καροτσάκι, ηλεκτροκίνητη ράμπα, ειδικό αυτοκίνητο κλπ.) που χρειάζεται ο ασθενής.

Σύμφωνα με το δικαστήριο, στον κατάλογο των υποχρεώσεων προς αποζημίωση συμπεριλαμβάνονται επιπλέον τα έξοδα για αποκλειστικές νοσοκόμες διπλής βάρδιας λόγω της αδυναμίας αυτοεξυπηρέτησης του ασθενή (ακόμα και αν τη φροντίδα του ασθενούς ανέλαβαν οικειοθελώς μέλη της οικογένειάς του), το πόσο διατροφής αλλά και τα διαφυγόντα κέρδη, όπως είναι η απώλεια εισοδήματος και από μελλοντική εργασία.

Η επέμβαση

6 χρόνια πριν την επέμβαση, όταν ο 23χρονος είδε στο Διαδίκτυο διαφημιστικές αναρτήσεις του ιατρού για την εξειδίκευσή του σε χειρουργικές επεμβάσεις αντιμετώπισης της παχυσαρκίας, προέβη σε τηλεφωνική επικοινωνία και ραντεβού με το γιατρό - παρουσία των γονέων-  όπου του προτάθηκε η κάθετη μερική γαστρεκτομή (γνωστή ως «γαστρικό μανίκι»).

Σύμφωνα με αυτή τη μέθοδο, θα γινόταν λαπαροσκοπική αφαίρεση μεγάλου τμήματος του στομάχου, με συνέπεια την πρόσληψη μικρότερης ποσότητας φαγητού από τον ασθενή και τη σταδιακή απώλεια του βάρους του.

Η επέμβαση διήρκεσε μιάμιση ώρα, ενώ φαινομενικά δεν υπήρξαν επιπλοκές. Ωστόσο, στη συνέχεια ο αιματοκρίτης του ασθενούς μειώθηκε επικίνδυνα, γεγονός που έδειχνε ότι υπήρχε εσωτερική αιμορραγία, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει δεύτερη επέμβαση. Στη διάρκειά της, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, ο ιατρός προκάλεσε ένα τραύμα στο στομάχι του νέου με ιατρικό εργαλείο που χρησιμοποίησε για να σταματήσει την αιμορραγία και έτσι δημιουργήθηκε οπή διαμέτρου 1,5 εκ.

Το περιστατικό δεν καταγράφηκε στο πρακτικό του χειρουργείου προκειμένου να συγκαλυφθεί το ιατρικό σφάλμα. Τρεις μέρες αργότερα ο νέος εμφάνισε έντονα αναπνευστικά προβλήματα και πυρετό, αλλά ο ιατρός υποτίμησε τα συμπτώματα της κακής μετεγχειρητικής πορείας, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει κυάνωση (απώλεια επαφής με το περιβάλλον, και να οδηγηθεί στην εντατική όπου για μία εβδομάδα η κατάστασή του παρέμεινε εξαιρετικά κρίσιμη).

Οι αποζημιώσεις

Οι δικηγόροι του ασθενή υπέβαλαν αγωγή όπου αναλύονται -μεταξύ άλλων- οι τεράστιες δαπάνες για αγορά ηλεκτροκίνητου κρεβατιού, αναπηρικού αμαξιδίου, ειδικού τραπεζιού, για φυσιοθεραπείες, λογοθεραπείες, εκγύμναση του φάρυγγα για διευκόλυνση της κατάποσης και της αναπνοής, για ψυχολογική στήριξη και για διαρκή βοήθεια από εναλλασσόμενες βάρδιες αποκλειστικών νοσοκόμων (λόγω της πλήρους αδυναμίας αυτοεξυπηρέτησης).

Ο ιατρός συνέβαλε κατά 50% στην αγορά ειδικού μεταποιημένου αυτοκινήτου αξίας περίπου 25.000 ευρώ για τις αναγκαίες μετακινήσεις, ενώ χρειάστηκε ειδική ράμπα για την είσοδο στο όχημα αλλά και στο σπίτι. Το δικαστήριο δέχθηκε ότι κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, ο νέος μόλις ολοκλήρωνε τις σπουδές του στο Πολυτεχνείο μπορούσε να δουλέψει ως προγραμματιστής Η/Υ, προγραμμάτων λογισμικού, διδάσκοντας, και έτσι θα κέρδιζε 900 ευρώ μηνιαίως. Για τη στέρηση της μελλοντικής εργασίας, δέχθηκε ότι πρέπει να του καταβληθεί ποσό 108.000 ευρώ για μία 3ετία (3.000 ευρώ μηνιαίως) με έξοδα διατροφής αλλά και τόκους, εφόσον υπάρξει καθυστέρηση. Παράλληλα έκρινε ότι για την αποκατάσταση της περιουσιακής ζημιάς πρέπει να καταβληθεί ποσό 310.000 ευρώ, το οποίο υποχρεώνονται να πληρώσουν είτε η κλινική είτε ο ιατρός. Συνυπολογίζοντας τον σωματικό πόνο, την ψυχική ταλαιπωρία αλλά και τη διατάραξη της κοινωνικής, επαγγελματικής και προσωπικής του ζωής, έκρινε ότι πρέπει να επιβληθεί επιπλέον αποζημίωση 350.000 ευρώ.

Τα ποσά αυτά (650.000 ευρώ) πρέπει να καταβληθούν με τόκους τουλάχιστον 2 ετών, με παράλληλη πληρωμή δικαστικών εξόδων σχεδόν 50.000 ευρώ. Σε έναν ακριβώς χρόνο το δικαστήριο θα επανεξετάσει την επιβολή αποζημίωσης για τη μελλοντική ζημιά (λόγω της βέβαιης πλέον απώλειας εισοδήματος), κρίνοντας εκ νέου και τα κονδύλια που θα προκύψουν για κάθε είδους ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και βοήθεια (αποκλειστικές κ.λπ.), με συνέπεια η οφειλόμενη αποζημίωση να ξεπεράσει το 1.000.000 ευρώ.